مــادر مــراببخـش...دردبـدنم بهانه بــود....کسی رهـایم کـــرده که صدای بلند گریه ام اشکهایت را دراود
ای کــاش یا بـــــودی ، یـــــا از اول نبودی !!!
ایـــــن که هســـتی...
و کنــــارم نیســــتی ...
"دیــــــوانه ام میکنــــــد "
بفـــــهم بی انصــــــاف . . . !

هـــــی کـــــافه چـــــی!
دســـــتور بـــــده سیـــــگار بـــــیاورند...
مشـــــروب و پاســـــور هـــــم...
و زن های فـــــاحشـــــه را دور میز من جمـــــع کـــــن!
بـــــگو بنـــــوازند...
.شـــــاید غـــــیرتی شـــــد و برگـــــشت!!......

بـــــازم ديـــــر آمـــــدي بـــــراي تبـــــريک ...
اينـــــبار خـــــاکم را نبـــــوس ...
بوســـــه هـــــايت براي ديـــــگري مرا کشـــــت ...
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم شهریور ۱۳۹۲ ساعت 17:34 توسط مونـــــــــــــــس
|
ایــــنجــ ـآ مـَن مــی نویسَم...