اَز بوسهــ هـــآی قُلـآبی تِلِفُنیـــ خَستهـــ شُدَمـــ

اَز بغَلـــ هـــآی مُحکَمــ اِســ اِمـــ اِسیـــ

اَز عِشقـــ بــــآزی

از هَمهـــ خَستِهـــ اَمـــ

تــــو کِنــــآرَم بــــآَش

هَــــوآی تَنَتـــ کـــــآفی اَستـــــ

+

+

مخـاطبــ خـآصــ مـטּ
بـه سـادگـے یکــ لبخـنــد
رهـایمـ کــرد...
"او" رفـتـــ...
و مــنـــ عـاشـقـانــه هـاے
بـے مخـاطبـمـ را بـه حـراجــ
گـذاشـتـــه امــ...

 

از جــــداییمان براے هر که گفتم
حــــق را به من داد
امــــا این ها نمیدانند
من حــــق را نمیخواهــــم
حــــق که بــــراے من
"تــــو" نمیشود

+

+

+

شبـــها زیر دوش اب ســـرد
رهـــا میکنم بغض زخـــمهایم را
در حالیکـــه همه میگویند:
خوشبحالـــش
چه زود فـــراموشش کرد...
 

 

وقــتے گنـد زدے به زنـدگـے طــرف
حداقــل وقــت رفــتن ،
دهــنتو بـــبند ....
نگــو قسمــت نشــد

 

  کــوتــاه تــريــن قــصــه ي دنــيــا.....:

رفـــتــــــــ....